در سکـوتم...

همین جا بود که آتشــــــــــــــــی سوزنده<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

از چشمی مست برآمد وبر جانم نشست

همین جا بود که سر انجام نیـــــــــــــرویی به خود دادم

و همین که دانستم که میتوانم سخــــــــــن بگویم

درد دل بیمــــــــار خود را تشــــــریح کردم و از لب های سرخـــش

دارو طلبیــــدم

همین جا بود که شایان نگاه ترحم او شدم

دســــــــت مرا فشرد

و نمیــــــــــــــــــدانم چه حسی مرا لرزاند

همین جا بود که از او

هم لطف هم عتـــاب ظاهــر شد

و من

هم شــــــــاد و هم گـــــــریان شدم

همین جا بود که با من پیمــــــــــــان بست

همین جا بود که پیمان شکســـــــــــــــت

                                   

 

/ 0 نظر / 5 بازدید